Melisa Karakurt: ‘Aşkı kucaklamak gerek’

Finlandiyalı bir anne ile Selanik göçmeni bir babanın kızı… 25 yıllık hayatının kıymetli bir kısmı Çeşme’de, ailesinin dizinin tabanında geçmiş lakin üniversiteyi kazandığı üzere kapağı İstanbul’a atmış. Bir yandan okurken bir yandan da müzik çalışmalarına odaklanan Melisa Karakurt, okul da bittiğine nazaran artık tam manasıyla kanatlanıp uçmaya hazır.

– Çeşme’den 2015’te İstanbul’a geldiniz… Buradan başlayalım bence.

2015’te üniversite için geldim. Marmara Üniversitesi’nde İngilizce öğretmenliği okudum. Diğer bir kent de tercih edebilirdim ya da İzmir’de kalabilirdim lakin içten içe burada müzik yapacağımı bildiğim için de geldim biraz, aklımda vardı o. Biraz da özgürlük alanımı keşfetmek istedim, o yüzden ailemden uzaklaşmak da İstanbul’u tercih etme sebeplerimden biriydi.

– Çoğunlukla kendi müziklerinizi yazıyorsunuz, kelam ve müzik size ilişkin fakat bir yandan da bir arayış içindesiniz güya. Farklı müzik çeşitlerini deniyorsunuz, “Bir Fırtına Tuttu Bizi” türküsü üzere ya da “Kaçsam Bırakıp” üzere Türk sanat müziği… Fakat bir yandan caza yakın ya da dans müziğine göz kırpan müzikleriniz da var… Nasıl bir arayış bu?

Ben de kısa bir müddet öncesine kadar kendi kendime “Sanki bir yere ilişkin olmam gerekiyormuş gibi” diyordum. İnsanların benim için güya, “Melissa Karakurt şöyle biri, şu müziği yapıyor ve güzel yapıyor” demesi gerekiyor üzere hissediyordum. Bu yüzden de bir arayış içindeydim. Bir yandan da gelen hiçbir şeyi durdurmuyordum, yani mesela “Bir Fırtına Tuttu Bizi”yi o kadar spontane bir biçimde kaydettim ki. 10 Kasım’dı, Atatürk’ün sevdiği türkülerden biri olduğunu biliyordum ve “Yapalım, neden olmasın?” dedim. Youtube’a attık sonra ve buralara kadar geldi, hiç beklemiyordum açıkçası bu kadarını. Bazen düşünmeden
hareket etmenin ne kadar hoş sonuçlar getirebileceğini gösteren bir örnektir benim için.

– Şu anda bir aşk var mı ömrünüzde?

Şu anda yok. Olmamalı. (gülüyor) Kalpler kırıldı birazcık. (gülüyor) Ya aşk daima olsun zati. Meskenden çıkmadan evvel kendime şunu söyledim ya, ne kadar hoş bu türlü şeyler hissedebilmek… Birçok insan bunu hissetmeden, bundan kaçarak, bundan korkarak tahminen de ölüyor, bunu tatmadan. Aşk bence acısıyla tatlısıyla kucaklanması gereken bir şey lakin işte ateş düştüğü yerde sıcak… Bazen o ağır geliyor, yaşadıkların, o tecrübeler… Ancak yani yakın bir vakitte ben de goller yedim, palavra değil…

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*